منطقه آموزشی برنامه‌هایی را برای ساخت مدرسه ابتدایی جدید اعلام می‌کند

در سال ۲۰۰۷، اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا (WGA) هالیوود را به رکود کشاند. برنامه‌های تلویزیونی فیلمنامه‌دار تعطیل شدند، برنامه‌های تولید دچار هرج و مرج شدند و بینندگان با یک خلاء عظیم سرگرمی مواجه شدند. با این حال، در بحبوحه این بحران، یک ژانر نه تنها زنده ماند، بلکه رونق هم گرفت – تلویزیون واقع‌نما. برنامه‌هایی مانند Survivor، Big Brother و The Amazing Race شاهد افزایش محبوبیت بودند، زیرا شبکه‌ها برای پر کردن شکاف محتوایی ناشی از سریال‌های فیلمنامه‌دار تلاش می‌کردند.

به سال ۲۰۲۴ می‌رسیم و اوضاع متفاوت به نظر می‌رسد. تلویزیون واقع‌نما که زمانی به عنوان یک نیروی شکست‌ناپذیر در سرگرمی دیده می‌شد، به نظر می‌رسد که در حال تقلا است. تعداد بینندگان کاهش یافته، فرمت‌های جدید در حال دست و پا زدن هستند و فرنچایزهای طولانی مدت درخشش خود را از دست می‌دهند. چرا ژانری که در طول اعتصاب قبلی رونق داشت، این بار دچار تزلزل شده است؟

چشم‌انداز در حال تغییر سرگرمی

یکی از بزرگترین تفاوت‌های بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۲۴، نحوه‌ی مصرف محتوا توسط مخاطبان است. در سال ۲۰۰۷، تلویزیون سنتی شبکه‌ای هنوز پادشاه بود و تلویزیون واقع‌نما (Reality TV) جایگزینی آسان و بدون فیلمنامه برای جذب بینندگان ارائه می‌داد. اما در سال ۲۰۲۴، چشم‌انداز سرگرمی به طور اساسی تغییر کرده است. سرویس‌های پخش آنلاین، محتوای درخواستی و پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی بر صحنه تسلط دارند و به بینندگان گزینه‌های بی‌پایانی فراتر از آنچه در تلویزیون کابلی یا شبکه‌ای موجود است، ارائه می‌دهند.

خستگی ناشی از برنامه‌های واقع‌نمای تلویزیونی

یکی دیگر از عواملی که در افول تلویزیون واقع‌نما در سال ۲۰۲۴ نقش دارد، فرسودگی شغلی ساده است. این ژانر سال‌هاست که بیش از حد اشباع شده است و تکرارهای بی‌شماری از مسابقات استعدادیابی، برنامه‌های دوست‌یابی و چالش‌های بقا، امواج رادیویی و تلویزیونی را پر کرده است. چیزی که زمانی تازه و هیجان‌انگیز به نظر می‌رسید، فرمولی و تکراری شده است. مفاهیم جدید واقع‌نما برای مطرح شدن در میان هیاهوی برنامه‌های تلویزیونی به مشکل برمی‌خورند، در حالی که برنامه‌های قدیمی‌تر مانند «مجرد» و «همراهی با کارداشیان‌ها» یا به پایان رسیده‌اند یا بینندگانشان رو به کاهش است.

ظهور اینفلوئنسرهای رسانه‌های اجتماعی و شخصیت‌های یوتیوب نیز مرزهای سرگرمی «واقعی» را محو کرده است. پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و تیک‌تاک به کاربران دیدگاهی شخصی‌تر و بدون فیلتر از زندگی مردم ارائه می‌دهند – که اغلب اصالت بیشتری نسبت به برنامه‌های تلویزیونی واقع‌نمای به‌شدت تولیدشده دارد. برای نسلی که با محتوای کوتاه و تولیدشده توسط کاربر بزرگ شده‌اند.

ظهور رقابت: سریال‌های مستند و تولیدات باکیفیت

ژانر دیگری نیز در حال نفوذ به فضای تلویزیون واقع‌نما است – سریال‌های مستند. با توجه به اینکه سریال‌های مستند جنایی واقعی، مستندهای تحقیقاتی و سریال‌های چند قسمتی با کیفیت بالا در مرکز توجه قرار گرفته‌اند، بینندگان به سمت داستان‌های غیرداستانی عمیقاً جذاب و تحقیق‌شده هجوم می‌آورند. این سریال‌های مستند اغلب محتوای بیشتری نسبت به تلویزیون واقع‌نما ارائه می‌دهند و روایت‌های جذابی دارند که اصیل‌تر و آموزشی‌تر به نظر می‌رسند. پلتفرم‌های پخش آنلاین سرمایه‌گذاری زیادی روی این محتوا می‌کنند و بینندگانی را جذب می‌کنند که ممکن است قبلاً برای یک فرار سرگرم‌کننده به تلویزیون واقع‌نما گوش می‌دادند.

از قضا، اعتصاب نویسندگان ۲۰۲۴ که در حال انجام است، ممکن است این بار بیشتر از آنکه به تلویزیون واقع‌نما کمک کند، به آن آسیب رسانده باشد. در حالی که زمانی فرصتی برای تسلط محتوای بدون فیلمنامه فراهم می‌کرد، اعتصاب امروز باعث عدم اطمینان در کل صنعت سرگرمی شده است. اگرچه تلویزیون واقع‌نما بدون فیلمنامه است، بسیاری از این نمایش‌ها به شدت به تیم‌های نویسندگی پشت صحنه برای شکل‌دهی داستان، ویرایش‌های پس از تولید و توسعه روایت متکی هستند. با تأخیر در تولید و منابع کمتر، کیفیت برنامه‌های واقع‌نما آسیب دیده است.

علاوه بر این، شبکه‌ها و پلتفرم‌های پخش زنده، به لطف کتابخانه‌های وسیع محتوای درخواستی و نمایش‌های بین‌المللی که می‌توانند به سرعت دوبله یا زیرنویس شوند، کمتر به محتوای واقعیت سنتی برای پر کردن شکاف‌ها وابسته هستند.

تلویزیون واقع‌نما نمرده است – در حال تکامل است. در حالی که مدل سنتی در حال آسیب دیدن است، ممکن است شاهد دوره جدیدی از نوآوری در این ژانر باشیم. تولیدکنندگان باید خلاق‌تر شوند، فرمت‌های جدید، عناصر تعاملی یا فناوری‌هایی مانند واقعیت مجازی را برای جذب مخاطبان ارائه دهند. سریال‌های کوتاه‌تر و جذاب‌تر که برای پلتفرم‌های پخش زنده یا نمایش‌های واقع‌نمای جدید طراحی شده‌اند، می‌توانند به احیای علاقه کمک کنند.

در نهایت، مبارزات تلویزیون واقع‌نما در سال 2024 نشان‌دهنده تغییرات گسترده‌تری در نحوه مصرف سرگرمی ما است. ژانری که زمانی در خشکسالی محتوا در سال 2007 رونق داشت، اکنون با رقابت سختی از سوی طیف وسیعی از جایگزین‌های جذاب و درخواستی روبرو است. برای بقا، تلویزیون واقع‌نما باید با این چشم‌انداز جدید که اولویت آن دیجیتال است، سازگار شود.

بینندگان اکنون انتظار محتوای گزینش‌شده‌تر و با کیفیت‌تری نسبت به گذشته دارند. غول‌های استریمینگ مانند نتفلیکس، آمازون پرایم و دیزنی پلاس سریال‌های بسیار تولید شده با داستان‌سرایی سینمایی ارائه می‌دهند که باعث می‌شود تلویزیون واقع‌نمای سنتی در مقایسه با آنها ارزان به نظر برسد. علاوه بر این، پلتفرم‌های استریمینگ نیز خود به ژانر واقع‌نما روی آورده‌اند، اما با ارائه برنامه‌های متمرکزتر و خاص‌تر مانند The Circle یا Love Is Blind. این برنامه‌ها مخاطبان خاصی را هدف قرار می‌دهند و با فرمت تماشای پشت سر هم رونق می‌گیرند و باعث می‌شوند برنامه‌های واقع‌نمای قدیمی‌تر برای حفظ تعامل هفتگی بینندگان با مشکل مواجه شوند.

شاید یکی از بزرگترین تغییراتی که بر تلویزیون واقع‌نما تأثیر می‌گذارد، ظهور رسانه‌های اجتماعی و فرهنگ اینفلوئنسری باشد. پلتفرم‌هایی مانند تیک‌تاک، اینستاگرام و یوتیوب، نگاهی اصیل‌تر و بدون فیلتر به زندگی مردم نسبت به برنامه‌های واقع‌نمای سنتی ارائه می‌دهند. اینفلوئنسرها، با تعاملات در لحظه و محتوای پشت صحنه خود، به ستاره‌های جدید واقعیت‌نما تبدیل شده‌اند. جریان مداوم محتوا از سوی اینفلوئنسرها، شخصی‌تر و کمتر تولید شده به نظر می‌رسد، که با مخاطبان امروزی همخوانی دارد.

جذابیت اصلی تلویزیون واقع‌نما از ارائه نگاهی به پشت پرده زندگی واقعی به بینندگان ناشی می‌شد. اما در سال 2024، رسانه‌های اجتماعی این مفهوم را دموکراتیک کرده‌اند. حالا، هر کسی که گوشی هوشمند دارد می‌تواند زندگی‌اش را به اشتراک بگذارد، و این باعث می‌شود که برنامه‌های تلویزیونی واقع‌نما نتوانند همان سطح از جذابیت را حفظ کنند.

مردم طرحی را که مردم را نادیده می‌گیرد، نادیده می‌گیرند. طراحی خوب یعنی کاری کنی که طراحان دیگر احساس حماقت کنند، چون آن ایده مال آنها نبوده است. طراحی تلاشی آگاهانه برای تحمیل یک نظم معنادار است.

وردپرس تیم

علاوه بر این، پلتفرم‌های پخش زنده نیز به ژانر رئالیتی شو روی آورده‌اند، اما با برنامه‌های متمرکزتر و خاص‌تری مانند The Circle یا Love Is Blind. این برنامه‌ها مخاطبان خاصی را هدف قرار می‌دهند و با فرمت تماشای پشت سر هم رونق می‌گیرند، و باعث می‌شوند که رئالیتی شوهای قدیمی‌تر در حفظ تعامل هفتگی بینندگان با مشکل مواجه شوند.

پلتفرم‌هایی مانند TikTok، Instagram و YouTube نگاهی اصیل‌تر و بدون فیلتر به زندگی مردم نسبت به رئالیتی شوهای سنتی ارائه می‌دهند. اینفلوئنسرها، با تعاملات در لحظه و محتوای پشت صحنه خود، به ستاره‌های جدید رئالیتی شو تبدیل شده‌اند. جریان مداوم محتوا از سوی اینفلوئنسرها، شخصی‌تر و کمتر تولید شده به نظر می‌رسد، که با مخاطبان امروزی همخوانی دارد.

جذابیت اولیه رئالیتی شو از ارائه نگاهی به پشت پرده زندگی واقعی به بینندگان ناشی می‌شد. اما در سال ۲۰۲۴، رسانه‌های اجتماعی این مفهوم را دموکراتیزه کرده‌اند. اکنون، هر کسی که تلفن هوشمند دارد می‌تواند زندگی خود را به اشتراک بگذارد و این امر حفظ همان سطح از جذابیت را برای رئالیتی شوها دشوارتر می‌کند.

تأثیر اعتصاب نویسندگان ۲۰۲۴

از قضا، اعتصاب نویسندگان در سال ۲۰۲۴ که همچنان ادامه دارد، ممکن است بیش از آنکه به این بار کمک کرده باشد، به تلویزیون واقع‌نما آسیب رسانده باشد. در حالی که زمانی فرصتی برای تسلط محتوای بدون فیلمنامه فراهم می‌کرد، اعتصاب امروز باعث عدم اطمینان در کل صنعت سرگرمی شده است. اگرچه تلویزیون واقع‌نما بدون فیلمنامه است، بسیاری از این برنامه‌ها به شدت به تیم‌های نویسندگی پشت صحنه برای شکل‌دهی داستان، ویرایش‌های پس از تولید و توسعه روایت متکی هستند. با تأخیر در تولید و منابع کمتر، کیفیت برنامه‌های واقع‌نما آسیب دیده است.

برخلاف سال ۲۰۰۷، که تلویزیون واقع‌نما به یک راه‌حل رایج برای شبکه‌های تشنه محتوا تبدیل شد، مدیران تلویزیون امروزی گزینه‌های بیشتری دارند. پلتفرم‌های پخش، کتابخانه‌های وسیع محتوای از پیش موجود و امکان جذب سریال‌های بین‌المللی، اتکا به نمایش‌های واقع‌نمای تولید شده با عجله برای پر کردن شکاف‌های برنامه‌ریزی را کاهش داده است. اعتصاب ۲۰۲۴ بر اکوسیستم تلویزیون واقع‌نما به روش‌هایی که در طول اعتصاب سال ۲۰۰۷ به آن اندازه برجسته نبودند، تأثیر گذاشته و این ژانر را در معرض خطر قرار داده است.